Certyfikat Growatt do zgłoszenia OSD — EN 50549-1, NC RfG i PTPIREE (mapa serii)

Zgłoszenie instalacji fotowoltaicznej lub magazynu energii do operatora systemu dystrybucyjnego to w praktyce kompletowanie załączników — a wykazy wymaganych dokumentów różnią się między operatorami i zmieniają w czasie, więc zawsze pracuj na aktualnym wykazie swojego OSD. Ten artykuł porządkuje to, co po stronie sprzętu jest stałe: jakie certyfikaty wystawiono dla falowników Growatt sprzedawanych w Polsce, jakie numery noszą, które modele wymieniają z nazwy i co dokładnie oceniała jednostka certyfikująca. Wszystkie liczby i zakresy modeli pochodzą wprost z certyfikatów Intertek, które udostępniamy w dziale dokumentacji — przy każdej tabeli znajdziesz odnośnik do strony konkretnego dokumentu. Dzięki temu certyfikat Growatt do konkretnego zgłoszenia znajdujesz w minutę, zamiast przeszukiwać centrum pobierania producenta po omacku.

Jaki certyfikat Growatt złożyć przy zgłoszeniu instalacji do OSD?

Krótko: dla falowników hybrydowych WIT i mikroinwerterów NEO istnieją certyfikaty wystawione po polsku, które w jednym dokumencie przywołują kodeks sieci NC RfG, wymogi PSE z 18 grudnia 2018 r. oraz procedurę PTPIREE 2021-04. Dla falowników sieciowych MID i MIC podstawowym dokumentem jest certyfikat zgodności z normą EN 50549-1. To, który z tych dokumentów trafia do zgłoszenia, wynika z wykazu Twojego operatora — certyfikat Growatt dobierasz do modelu falownika z faktury, dokładnie w brzmieniu z tabliczki znamionowej.

Element	Wartość
Kodeks sieci przywołany w certyfikacie	Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/631 z 14.04.2016 (NC RfG), Dz. Urz. UE L 112/1 z 27.04.2016
Wymogi krajowe przywołane w certyfikacie	PSE, 18 grudnia 2018 r. — wymogi ogólnego stosowania
Procedura oceny	PTPIREE 2021-04, rozdz. 7 i 9 — homologacja typu dla PPM typu A i B
Norma europejska	EN 50549-1:2019 (część certyfikatów: +A1:2023 oraz EN 50549-10:2022)
Jednostka certyfikująca	Intertek Testing Services Ltd. Shanghai, akredytacja ACCREDIA wg ISO/IEC 17065:2012, PRD N° 306B
Przykładowa ważność	CN-PVES-250176: wystawiony 17.04.2025, obowiązuje do 16.04.2030

Certyfikaty z rodziny NC RfG mówią o „homologacji typu dla PPM typu A i B” — czyli obejmują obie klasy modułów wytwarzania energii opisane w kodeksie sieci. Do którego typu należy konkretna instalacja, rozstrzygają przepisy i operator na podstawie mocy przyłączeniowej; certyfikat sprzętu pokrywa oba przypadki, więc z perspektywy kompletowania dokumentów nie musisz tego rozstrzygać sam.

Który certyfikat Growatt obejmuje Twój falownik? Macierz serii

Certyfikat jest ważny tylko dla modeli wymienionych w nim z nazwy. Zanim wpiszesz dokument do zgłoszenia, znajdź swój model w kolumnie „Modele objęte” — sufiks ma znaczenie: WIT 30K-XHU i WIT 30K-XHU2 to w certyfikatach dwie różne pozycje, a MID 40KTL3-X2 nie jest tym samym co MID 40KTL3-X. Licząc pozycje z pięciu certyfikatów przywołanych niżej, wykazy obejmują łącznie 65 modeli falowników (nasze zsumowanie wykazów).

Dwa wnioski z samej macierzy (oba wynikają z porównania wykazów modeli, nie z dodatkowej wiedzy). Po pierwsze: jednostki WIT 29.9-36K w wersji XHU2 mają swój certyfikat wyłącznie w CN-PVES-250176 — jeśli montujesz XHU2, to jest jedyny dokument z tej listy, który wymienia ten sufiks. Po drugie: certyfikat MID nr CN-PV-230075 dotyczy homologacji typu B, podczas gdy certyfikaty MIC, NEO i WIT obejmują typ A i B — przy małych instalacjach na MID warto więc mieć w komplecie także pozostałe załączniki z wykazu operatora.

Jeszcze jedna rzecz, na którą zwróć uwagę w macierzy: dla falowników hybrydowych WIT każdy przedział mocy ma osobny certyfikat Growatt — przedział 4-25 kW opisują CN-PVES-250504 i CN-PVES-250394, a przedział 29.9-50 kW wyłącznie CN-PVES-250176. W zgłoszeniach dla farm z kilkoma jednostkami o różnych mocach potrzebujesz więc dwóch kompletów dokumentów, nawet jeśli wszystkie falowniki pochodzą z jednej serii.

Co potwierdza certyfikat NC RfG wydany według PTPIREE 2021-04?

Polskojęzyczne certyfikaty Growatt (WIT: CN-PVES-250176, NEO: CN-PVES-250116) mają na drugiej stronie tabelę funkcji ocenionych „na podstawie zasad stosowania certyfikatu dla modułów Power Park, jak określono w rozdziale 7 i 9 PTPIREE 2021-04″. To właśnie ta tabela mówi operatorowi, że falownik przeszedł ocenę konkretnych zdolności z kodeksu sieci. Dla WIT wygląda ona tak:

W certyfikacie NEO tabela jest krótsza — cztery zdolności ocenione dla typu A: zakres częstotliwości, RoCoF, zdalne wyłączenie mocy czynnej i LFSM-O, wszystkie z wynikiem „Zgodny”. Z praktyki: gdy operator dopytuje o konkretną zdolność (najczęściej o LFSM-O albo zdalne sterowanie mocą), najszybszą odpowiedzią jest zrzut tej strony certyfikatu z podkreśloną pozycją — numeracja w kolumnach odpowiada artykułom rozporządzenia, więc weryfikacja po stronie OSD trwa chwilę.

Sama ocena prowadzona jest w programie certyfikacji typu 1a według ISO/IEC 17067:2013, na podstawie raportu z badań (dla WIT: raport nr 250318095GZU-001 z 16 kwietnia 2025 r.). Certyfikat wskazuje też zakład produkcyjny w Huizhou — to informacja, którą część wykazów każe zgadzać z deklaracją zgodności, więc dobrze wiedzieć, że w dokumencie jest wprost.

Jakie nastawy zabezpieczeń wpisuje certyfikat EN 50549-1?

Załącznik każdego certyfikatu EN 50549 kończy się tabelą „Interface protection settings” — zakresami nastaw zabezpieczeń interfejsowych, które falownik potrafi przyjąć. Wartości są identyczne w certyfikatach WIT, MID i MIC:

Ta tabela opisuje możliwości sprzętu, nie gotową konfigurację: konkretne progi i czasy dla danej instalacji ustawia się przy uruchomieniu zgodnie z warunkami przyłączenia wydanymi przez operatora (to praktyka instalatorska, nie treść certyfikatu). Certyfikat służy tu jako dowód, że wymagane przez OSD wartości mieszczą się w zakresach nastawialnych falownika — i dokładnie w tym celu bywa dołączany do korespondencji przy uzgadnianiu nastaw. Jeśli operator odsyła formularz nastaw do potwierdzenia, certyfikat Growatt z tą tabelą jest dokumentem, na który się powołujesz.

Czym różni się certyfikat EN 50549-1 od certyfikatu NC RfG?

To dwa różne poziomy tego samego tematu — i dlatego niejeden certyfikat Growatt występuje w bazie w dwóch wariantach dla tej samej serii. EN 50549-1 to norma europejska: „wymagania dotyczące elektrowni przyłączanych równolegle do sieci dystrybucyjnych, część 1: przyłączenie do sieci niskiego napięcia, elektrownie do typu B włącznie” — certyfikat na jej zgodność potwierdza wyniki badań typu (część 10 normy, EN 50549-10:2022, opisuje same testy). NC RfG to natomiast unijny kodeks sieci — rozporządzenie 2016/631 — i certyfikat „NC RfG” potwierdza ocenę zdolności wymaganych przez ten kodeks, w Polsce prowadzoną według procedury PTPIREE z przywołaniem wymogów PSE.

Polskojęzyczne certyfikaty dla WIT i NEO łączą oba poziomy w jednym dokumencie: na stronie pierwszej przywołują rozporządzenie i wymogi PSE, a na drugiej — zgodność z EN 50549-1:2019. Uwaga na edycje normy, bo różnią się między dokumentami: certyfikaty MIC i WIT 4-25K przywołują EN 50549-1:2019+A1:2023, a certyfikat MID oraz polski certyfikat WIT 29.9-50K — EN 50549-1:2019 bez poprawki. Jeżeli wykaz operatora wskazuje konkretną edycję, sprawdź stronę tytułową dokumentu, który wysyłasz — różnica bywa podstawą wezwania do uzupełnienia.

Jakie jeszcze dokumenty leżą obok certyfikatów w bazie?

Strony dokumentów w naszej bazie grupują wszystko, co przy zgłoszeniu i odbiorze bywa potrzebne obok samego certyfikatu sieciowego. Dla wymienionych serii znajdziesz tam także certyfikaty CE (LVD i EMC), a dla rynków poza Polską — dokumenty krajowe: niemieckie VDE-AR-N 4105 i belgijskie C10/C11 dla mikroinwerterów NEO, hiszpańskie UNE 217002 i RD 413/647/1699 dla MID czy włoskie CEI 0-16 i francuską odmianę EN 50549-1/-10 dla WIT 29.9-50K-XHU. Jeżeli robisz instalację za granicą, zajrzyj na stronę dokumentów swojego modelu w bazie dokumentacji — mapowanie „kraj → wymagany certyfikat” wygląda tam identycznie jak w polskiej macierzy wyżej, zmienia się tylko dokument, który wysyłasz.

Warto też wiedzieć, że karta katalogowa i certyfikat opisują ten sam sprzęt z dwóch stron: karta podaje parametry handlowe i pełne tabele techniczne, certyfikat — wykaz modeli, oceniane zdolności i zakresy nastaw. Gdy pojawia się rozbieżność między nimi, wiąże certyfikat Growatt, bo to on jest dokumentem homologacyjnym; my w takich sytuacjach podajemy obie wartości i wskazujemy źródło każdej z nich. To rzadkie, ale przy szybkim kopiowaniu danych z karty do formularza zgłoszenia łatwo przenieść liczbę, której certyfikat nie potwierdza — dlatego dane do formularza bierz z certyfikatu, a kartę traktuj jako uzupełnienie.

Czego NIE robić przy kompletowaniu dokumentów

• Nie wysyłaj certyfikatu MID dla modeli bez „2″ w sufiksie. CN-PV-230075 wymienia wyłącznie wersje KTL3-XL2 i KTL3-X2 — starszego MID 40KTL3-X nie ma w wykazie.
• Nie zakładaj, że certyfikat XHU „załatwia” XHU2. W przedziale 4-25 kW oba certyfikaty (CN-PVES-250504, CN-PVES-250394) wymieniają tylko wersje XHU i HU; sufiks XHU2 pojawia się wyłącznie w CN-PVES-250176 dla mocy 29.9-36 kW.
• Nie myl serii HU z XHU przy wpisywaniu modelu do zgłoszenia. To inne konstrukcje bateryjne: WIT 17-25K-HU pracuje z baterią 40-60 VDC przy prądzie do 420 A, a XHU — z baterią 120-800 VDC i prądem 55 A. Model w zgłoszeniu musi zgadzać się z tabliczką, fakturą i certyfikatem naraz.
• Nie modyfikuj plików PDF certyfikatów (scalanie, przycinanie stron, dopiski). Numer certyfikatu jest weryfikowalny u wystawcy; wysyłaj oryginalny plik w całości — załącznik z tabelą modeli i nastaw jest integralną częścią dokumentu (praktyka, która oszczędza wezwań do uzupełnienia).

Z praktyki instalatora

• Kompletuj załączniki zestawem: karta katalogowa + certyfikat + schemat instalacji, według aktualnego wykazu Twojego OSD — nazwy dokumentów w wykazach operatorów bywają różne, ale zawsze da się je zmapować na powyższą macierz.
• Zapisuj pliki z numerem certyfikatu w nazwie (np. „CN-PVES-250176_WIT_NC-RfG.pdf”) — przy kilku zgłoszeniach naraz to jedyny sposób, żeby nie wysłać dokumentu od innej serii.
• Sprawdzaj ważność: certyfikat Growatt dla WIT po polsku obowiązuje od 17.04.2025 do 16.04.2030 — po tej dacie szukaj w dziale dokumentacji nowszej rewizji, zanim wyślesz zgłoszenie.
• Gdy wykaz operatora żąda dokumentu, którego nie widzisz w naszej bazie (np. certyfikat MIC nr CN-PVES-250300), napisz do działu technicznego PVGroup.pl — udostępniamy pliki źródłowe na zapytanie; certyfikat Growatt z tej listy dostaniesz w oryginale, bez przeróbek.

Najczęstsze pytania o certyfikat Growatt (FAQ)

Czy WIT 30K-XHU2 ma polski certyfikat NC RfG?

Tak — to certyfikat Growatt nr CN-PVES-250176: WIT 30K-XHU2 jest w nim wymieniony z nazwy, dokument wystawiono po polsku (Intertek), obejmuje NC RfG, wymogi PSE 2018-12 i EN 50549-1:2019, z ważnością do 16 kwietnia 2030 r.

Jaką edycję EN 50549-1 przywołuje certyfikat dla serii MID?

CN-PV-230075 przywołuje EN 50549-1:2019 z homologacją typu B. Nowsze certyfikaty MIC i WIT 4-25K powołują się na edycję 2019+A1:2023 wraz z EN 50549-10:2022.

Czy te certyfikaty obejmują mikroinwerter NEO 800M-X?

Nie. CN-PVES-250116 wymienia wyłącznie NEO 1600M-X2, 1800M-X2, 2000M-X2, 2250M-X2 i 2500M-X2. Dla NEO 600-1000M-X w naszym zbiorze nie ma certyfikatu NC RfG ani EN 50549 — przed zgłoszeniem potwierdź dokument w dziale technicznym.

Gdzie pobrać certyfikaty Growatt do zgłoszenia?

Wszystkie linki z macierzy prowadzą do stron w naszej bazie dokumentacji — każdy dokument ma tam stronę z modelem i plikiem PDF. Komplet materiałów producenta znajdziesz też w oficjalnym centrum pobierania Growatt.

Czy certyfikat Growatt wystarczy jako jedyny załącznik do zgłoszenia?

Zwykle nie — wykazy operatorów obejmują też kartę katalogową, schemat instalacji i formularze własne OSD (to praktyka; komplet określa wykaz Twojego operatora). Certyfikat jest jednak tym załącznikiem, którego nie da się niczym zastąpić, więc od niego zaczynaj kompletowanie.

Checklista przed wysłaniem zgłoszenia

1. Spisz dokładny model z tabliczki znamionowej falownika (razem z sufiksem: X, X2, XHU, XHU2, HU).
2. Znajdź model w kolumnie „Modele objęte” macierzy i pobierz właściwy dokument — to Twój certyfikat Growatt do załączników; drugi certyfikat Growatt (EN 50549) dołącz, gdy wykaz wymienia normę wprost.
3. Porównaj wymagania wykazu OSD z zakresem certyfikatu (NC RfG czy EN 50549-1; edycja normy; typ A/B).
4. Sprawdź datę ważności na stronie tytułowej dokumentu.
5. Dołącz kartę katalogową i schemat — komplet z jednym numerem modelu na wszystkich dokumentach.

Falowniki z macierzy znajdziesz w naszej ofercie z dokumentacją podpiętą do kart produktów: Growatt WIT 30K-XHU i Growatt WIT 50K-XHU, a pełną listę trójfazowych hybryd — w kategorii falowniki hybrydowe 3-fazowe. Dobór baterii do tych jednostek policzy za Ciebie konfigurator falownik + bateria.

Źródła

1. Growatt WIT 29.9-50K-XHU NC RfG — Certyfikat — Certyfikat Zgodności CN-PVES-250176 (NC RfG, PL), s. 1-4
2. Growatt WIT 29.9-50K-XHU 50549 1& 50549 10 — Certyfikat — Certyfikat EN 50549-1/-10 WIT 29.9-50K-XHU
3. Growatt WIT 4-25K-XHU&WIT 17-25K- Poland — Certyfikat — Certificate CN-PVES-250504 (NC RfG Poland, WIT 4-25K-XHU + 17-25K-HU), s. 1-5
4. Growatt WIT 4-25K-XHU EN50549 — Certyfikat — Certificate CN-PVES-250394 (EN 50549-1 WIT 4-25K-XHU), s. 1, 5
5. Growatt WIT 17-25K- EN50549 — Certyfikat — Certyfikat EN 50549 WIT 17-25K-HU
6. Growatt MID 17-30KTL3-X2 EN50549 1 — Certyfikat — Certificate CN-PV-230075 (EN 50549-1 MID), s. 1, 3-4
7. Growatt NEO 1600-2500M-X2 Nc Rfg PO — Certyfikat — Certyfikat Zgodności CN-PVES-250116 (NC RfG, PL, NEO 1600-2500M-X2), s. 1-3
8. Growatt NEO 1600-2500M-X2 EN50549 — Certyfikat — Certyfikat EN 50549 NEO 1600-2500M-X2